Anatomia Esbatu: Sprowadzanie Księżyca

Sprowadzanie Księżyca, czyli wezwanie Bogini i przejawienie się jej przez Kapłankę, oraz odpowiadające temu wezwanie Boga i przejawienie się go przez Kapłana, to potencjalnie jeden z najpotężniejszych aktów magii, których dokonujemy. Kapłanka powinna być tego świadoma, zanim podejmie się tej roli, a wzywający Kapłan powinien sobie uświadamiać powagę sytuacji. Poniższe uwagi dotyczące Kapłanki, która przejawia Boginię, odnoszą się również do Kapłana, który przejawia Boga.

Część ludzi niepokoi się, gdyż nasuwa im się wniosek, że przejawienie Bogini skutkuje „opętaniem” Kapłanki. Należy jednak sobie uświadomić, że nie powinno dojść do utraty kontroli, gdyż w tym przypadku Bogini działa jako część Kapłanki. Z perspektywy Kapłanki Sprowadzanie Księżyca ma jej pomóc zintegrować boską część jej istoty z zewnętrzną osobowością. Z tego powodu może się okazać użyteczne myślenie o Bogini jako o oddzielnej istocie; jednakże na to rozróżnienie nie należy kłaść zbyt wielkiego nacisku, gdyż Kapłanka i Bogini powinny działać jak jedna istota. Każda Kapłanka zrozumie tą tajemnicę w swoim czasie.

Podstawową techniką Kapłanki lub Kapłana, przez których ma się przejawić Bogini/Bóg, jest zezwolenie na przejawienie. Może się to wydawać raczej pasywne. Polega to głównie na odprężeniu się i zmienieniu sposobu myślenia tak, aby odczuć właściwe uczucie „otwierania się”. Powinno dać się wyczuć przepływające przez ciebie moc i obecność, bez żadnego wysiłku z twojej strony. Należy myśleć o sobie jako o świętym naczyniu wypełnianym istotą Bogini lub Boga. Trzeba pamiętać, że kontrolowanie tego stanu wymaga dużego wyczucia; narzucenie „normalnego” poziomu kontroli zazwyczaj całkowicie powstrzymuje przepływ energii.

Kiedy dokonujemy Sprowadzania Księżyca, Kapłanka może odczytać Pouczenie Bogini z kartki, a obecność Bogini może się wyrazić przez szczególną modulację głosu, nacisk na pewne słowa, lub wyraz twarzy Kapłanki, co wywołuje różne reakcje u słuchaczy. Jest to czasem nazywanie „częściową inwokacją”, w przeciwieństwie do „pełnej inwokacji”, która polega na tym, że Bogini przemawia poprzez Kapłankę lub robi coś, być może obchodząc krąg i przekazując wiadomość każdemu członkowi kowenu. Czasem porozumiewanie się następuje całkowicie bez słów.

Rogaty Bóg

W Sprowadzaniu Księżyca nie należy nie doceniać udziału wzywającego Kapłana. Jest oczywiście możliwe, by Kapłanka sprowadziła Boginię bez żadnej pomocy, ale zwykle jest łatwiej, a rezultat jest potężniejszy, jeśli jest obecna równa, przeciwnie skierowana Siła przyciągająca Boginię. Dlatego, przynajmniej w pewnym stopniu, wzywający Kapłan może również przejawiać Boga podczas wzywania Bogini.

Podczas wzywania Kapłan zakreśla na Kapłance wzywający trójkąt, dotykając ją różdżką w miejscu tuż nad kością łonową, jej prawą pierś, lewą pierś, i z powrotem nad kością łonową. Trójkąt należy wykreślić dwukrotnie (według niektórych tradycji trzykrotnie). Zwróć uwagę zarówno na dotknięcie wyznaczonych punktów, jak i na samo rysowanie linii; trójkąt ten jest pewną bramą dla manifestacji Bogini, podobnie jak Pentagramy są bramami dla Żywiołów. Nawiasem mówiąc, jest to ten sam trójkąt, co Trójkąt Manifestacji używany przez średniowiecznych magów do wzywania różnych duchów, aniołów i demonów. Po dwukrotnym wykreśleniu trójkąta, należy dotknąć różdżką środka trójkąta (tuż nad pępkiem, nie dotykając skóry) i wyobrazić sobie, jak wewnątrz linii trójkąta rozpływa się bariera, tak jakby pękała bańka mydlana.

Jeśli chce się użyć pełnej inwokacji, trzeba się zatroszczyć, by Bogini nie została reprezentowana fałszywie. Kapłanka, która wykorzystuje fakt przejawiania Bogini do realizacji prywatnych celów, wyrządza czarownictwu wielką szkodę. Po wezwaniu Bogini czasem początkowo zapada długa cisza, która może powodować zakłopotanie, i pojawia się wynikająca z uwewnętrznionej presji społecznej potrzeba wypełnienia ciszy słowami: uczucie, że każdy słucha w oczekiwaniu, czekając na słowa Bogini, więc lepiej jakieś wymyśl. W przypadku użycia pełnej inwokacji ważne jest, żeby czekać tak długo, jak będzie to potrzebne, i dokładnie ocenić słowa, które pojawią się w umyśle; jeśli rozpoznasz w nich swoje własne słowa, zrezygnuj z nich, gdyż w tym momencie nie będzie to ani czas, ani miejsce, by je wypowiadać. Słuchaj dalej, oczekując na boski głos. Zwykle słowa Bóstw nie uderzają od razu jako mądre, głębokie, czy niesamowicie dokładne; ale będą nieoczekiwane, takie, o jakich byś nie pomyślała.

Blisko związane z takim wzywaniem jest „przywoływanie aspektu”. Podczas przywoływania aspektu Kapłana próbuje nawiązać kontakt z konkretną twarzą lub osobowością Bogini (jeśli jesteś henoteistą; albo z konkretną Boginią, jeśli jesteś politeistą – w praktyce wychodzi prawie na to samo). Ta forma wzywania może skupiać się bardziej na wewnętrznym związku pomiędzy Kapłanką i wzywaną Boginią, i często używa się jej do nawiązania osobistego kontaktu. Z wcześniej opisanej pełnej inwokacji korzystają więcej inni uczestnicy rytuału, Kapłanka natomiast emanuje boskie energie Bogini na zewnątrz, służąc bardziej jako kanał niż uczestnik. Ponadto przy przywoływaniu aspektu jest zazwyczaj dokładniej określona konkretna boska osobowość, podczas gdy przy pełnej inwokacji często nie jest sprecyzowane, kogo dokładnie wzywamy.

Patrz też

Podziel się ze znajomymi